از جمله مواردي كه عمر از پيش خود تشريع كرد نماز تروايح بود . فقط نماز هاي واجب است كه خداوند در پنج نوبت بدان دستور داده و خواندن آنها با جماعت مستحب است .  پيغمبر شخصا نماز هاي مستحبي ماه مبارك رمضان را بدون جماعت به جا مي آورد و مردم را تشويق مي كرد كه آن را به پاي دارند . در عصر ابوبكر هم اين چنين بود ولي وقتي عمر روي كار آمد يك روز با گروهي از صحابه به مسجد آمد وديد كه مردم نماز هاي مستحبي به جا مي آورند . گروهي نشسته اند ، جماعتي تسبيح ميگويند ، قرآن ميخوانند و ..... عمر از اين منظره خوشش نيامد !! پس نماز تروايح را براي آنها در شب هاي ماه رمضان تشريعكرد و دستور داد كه همگي در آن شركت كنند . درحاليكه نماز مستحبي را خدا از قيد جماعت آزاد ساخته تا بندگان بتوانند به تنهايي آن طور كه ميخواهند به خدا نزديك شوند . و نيز رها ساختن مستحبات از قيد جماعت باعث مي شود كه خانه ها از بركت و شرافت نماز خواندن در آنها خالي نماند . در اين رابطه لازم است بگويم كه روزي عبدالله مسعود از پيامبر پرسيد كدام يك بهتر است نماز مستحبي درخانه ام يا در مسجد ؟

پيامبر فرمود  نمي بيني كه خانه من چقدر به مسجد نزديك است با اين وصف من دوست دارم كه نمازهايم را در خانه ام بخوانم مگر اينكه نمازهاي واجب باشد . اين روايت از احمد بن حنبل و ابن ماجه و ابن خزيمه نقل شده است.

 برگرفته شده از کتاب الاجتهاد و النص